حداقل فايده اين هفته اين است كه تعدادي نهال در سراسر كشور غرس مي شود بلكه بتواند گوشه اي از تخريبها و پاك تراشيهاي عرصه هاي طبيعي را جبران كند. از اين منظر، اين هفته را به كساني كه جايگاه اين منابع را درك مي كنند تبريك مي گويم.
البته برگزاري چنين هفته اي يك فايده ديگر هم دارد و آن پز رسانه اي است كه مسوولان محترم در حال كاشت نهال به خود مي گيرند. مسوولاني كه متاسفانه بسياري از آنان در پشت ميزهايشان حرمت گياه و درخت و طبيعت را نگه نمي دارند.
دوم: اولين همايش ملي دانشجويي مرتع، آبخيز و بيابان برگزار شد.
به همت تعدادي از بر و بچه هاي كوشاي دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران، اولين همايش ملي دانشجويي مرتع، آبخيز و بيابان در روزهاي دوشنبه -14- و سه شنبه -15 اسفند- برگزار شد. به عنوان اولين تجربه، كار بسيار ارزنده اي بود كه البته در برگزاري همايشهاي بعدي از اين دست، نقاط ضعف آن بايد رفع شود. به همه دوستان خسته نباشيد مي گويم.
آقاي دكتر مهرابي -دانشيار دانشكده منابع طبيعي كرج- در سخنراني كليدي خود تحت عنوان "خاك، زمين، ملك- از طبيعت تا جامعه" هشدار بجايي دادند كه لازم است نقشه كاربري اراضي كشور در اسرع وقت توسط نهادي فراگير و ملي مانند مجلس شوراي اسلامي تهيه و تصويب شده و هرگونه تخطي از آن -در صورت اقتضاي مصالح كشور- تنها با مجوز مجلس امكان پذير باشد. البته آمايش سرزمين نيز از ديگر اقدامات ضروري است. اين شايد يكي از قدمهاي موثر در كاهش تغييرهاي غيراصولي كاربري اراضي در جاي جاي مملكت باشد. ايشان معتقد بودند كه در صورت وجود چنين نقشه اي در سطح ملي، چالش سازمان جنگلها و مراتع كشور با مردم، به جاي اينكه بر سر مالكيت اراضي باشد، بر سر كاربري صحيح اراضي خواهد بود، حال مالك آن زمين هركه مي خواهد باشد. اين نظر جاي تامل بسيار دارد.
سوم: تومار در مخالفت با بخشنامه وزير
ديروز به طور اتفاقي توماري بلند بالا در دانشكده منابع طبيعي كرج به چشمم خورد كه در مخالفت با دستور وزير جهاد كشاورزي مبني بر ادغام ضمني ادارات منابع طبيعي در سازمانهاي جهاد كشاورزي استانها تهيه شده بود. دوستاني كه به دانشكده رفت و آمد مي كنند فرصت امضاي تومار را از دست ندهند. البته كو گوش شنوا! اما نااميد نبايد بود كه همانا:
مورچگان را چو بوَد اتفاق شير ژيان را بدرانند پوست
چهارم: بودجه صنعت سدسازي كشور 20 درصد افزايش مي يابد.
اين خبر را آقاي فتاح -وزير نيرو- در حاشيه همايش بزرگداشت نقش آفرينان صنعت سدسازي كشور اعلام كردند. اين شور و شوق و شتاب كشور در سدسازي بد نيست اما متاسفانه آثار مخرب و زيانباري كه سدسازي در طي سالهاي اخير به همراه داشته است قدري آدم را نگران مي كند. بانك جهاني در گزارشي كه به مناسبت 50 سالگي خود منتشر كرد، در ارزيابي عملكرد خود صريحاً اعلام كرد كه 80 درصد سدهايي كه با بهره گيري از اعتبارات اين بانك در كشورهاي مختلف ساخته شده بدون توجه به ملاحظات زيست محيطي بوده و پيامدهاي منفي اين پروژه ها تمام منافع مثبت اقتصادي و اجتماعي آنها را زير سوال برده است كه جبران خسارات وارد شده يا امكان پذير نيست يا به سالها زمان نياز دارد. كارشناسان معتقدند بي توجهي به شرايط زيست محيطي منطقه در زمان اجراي پروژه هاي سدسازي در همان قدم نخست 80 تا 90 درصد اكوسيستم منطقه را نابود نموده و به يك فاجعه زيست محيطي و اجتماعي تبديل مي شود. گاو پيشاني سفيد اين داستان -سد سيوند- را كه همه مي شناسيد.
پنجم: ملاقلي پور هم رفت.
