محيط زيست، همان گونه كه از نامش پيداست، جايگاه و بستر اوليه زيستن است. همه گياهان، همه جانوران و همه انسان‌ها براي صرف درست فعل زندگي، نياز به عرصه‌اي دارند كه بتوانند در آن ريشه دوانيده، رشد كنند و خاطره بيافرينند. مگر مي‌شود بدون محيط زيست، بدون طبيعت، بدون آفتاب، بدون باران و بدون چشم‌اندازهاي زيباي طبيعي جهاني قابل سكونت را تصور كرد؟ مگر مي‌شود كسي را يافت كه حاضر باشد در جهاني خاموش، بدون زمزمه‌ي آشناي رودها، بدون خروش جاودان موج اقيانوس‌ها، بدون آواز چكاوك‌ها و قناري‌ها و پرواز رؤيايي عقاب‌ها و بدون ريزش اهورايي آب رودخانه‌ها از كوهساران و آفرينش آبشارها، بدون گام نهادن بر ذرات بلورين و نرم ماسه‌هاي شفاف بيابان‌ها و ... زندگي كند؟

راستي با وجود آنكه مي‌دانيم كه حفظ طبيعت يعني حفظ زندگي، چرا آن طور كه شايسته است براي حفاظت و حمايت از طبيعت انرژي به خرج نمي‌دهيم و چرا جوابي دندان‌شكن به طبيعت‌ستيزان دولتي و غير دولتي نمي‌دهيم؟
مشكل كجاست؟
ما مردم چرا آنجا كه بايد به خيابان بريزيم و فرياد برآوريم و تحصن كنيم، اغلب ساكت و خاموش مي‌نشينيم و درعوض، آنجا كه مي‌توان با گفتگو مشكل را حل كرد، به سنگ و چماق و گلوله روي آورده و استمداد مي‌طلبيم؟!

اميد كه روزي همه ما ياد بگيريم كه چگونه بايد از محيط زيست حمايت كنيم.
ممنون از سپهر سليمي، مهدي اشراقي، محمد مجابي، محمد درويش، مژگان جمشيدي، مهدي بوترابي، شاهين سپنتا، ناصر كرمي، هومن روانبخش، روشنك شهبازي، ماندانا آيينه چيان، محسن تيزهوش، مريم خزايلي، محمد خسروشاهي، شكوه ميرزادگي، سيامك معطري، مهدي زارع، معصومه ابتكار، اسدالله افلاكي، مونا قاسميان، مريم سادات گوشه، مهين گرجي و ... ديگر دوستان و عزيزاني كه اين موج سبز را به راه انداخته يا از آن جانانه حمايت كردند.

     و سرانجام سپهر سلیمی و مهدی اشراقی عزیز به قول خود وفا کردند و موج سبزشان را استارت زدند. البته هر چند این استارت اندکی دیر خورد ... ولی از قدیم گفته اند: دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است ...

    پس پیش به سوی سبزترین خرداد همه این سالها ...

    ليلا از محيط زيست دماوند برايمان خواهد نوشت و از رنجي كه توسط آدم ها مي كشد و البته زيبايي هاي منحصر به فرد اين ستيغ جاودان ايران زمين.

   براي ليلاي عزيز در راه سبزي كه پيش گرفته است آرزوي موفقيت و البته دوام در وبلاگ نويسي دارم.

وبلاگ سبز؛ مقابله با زمین سوخته

وبلاگ های زيست محيطی در يکی دو سال اخير به شکل قابل توجهی در ميان وبلاگ های فارسی گسترش یافته  ،و اکنون به يکی از ژانرهای وبلاگ نويسی در ايران تبديل شده و طرفداران بسياری دارد.

شمار وبلاگ های فعال اين بخش بيش از ۵۰۰ وبلاگ است.وبلاگ نويسانی که در مورد محيط زيست می نويسند توانسته اند دستکم در دو حوزه تاثير گذار باشند؛اول فرهنگ سازی زيست محيطی و ديگر اطلاع رسانی در مورد بسياری از اقدامات ضد محيط زيستی برخی از مسئولان اعم از مسئولن دولتی،شهرداری ها يا حتی بخش خصوصی.

بعضی توجه گسترش این وبلاگ ها را واکنشی به برنامه های ضد محیط زیستی مسئولان و پدیدار شدن علنی عوارض چنین اقداماتی عنوان می کنند،و بعضی دیگر محدودیت رسانه های سنتی در مورد انتشار اخبار زیست محیطی را علت آن می دانند.

اهميت وبلاگ های زيست محيطی بيشتر به خاطر آن است که در رسانه هايی چون راديو و تلويزيون،روزنامه ها و مطبوعات دولتی يا حتی مطبوعات نيمه مستقلی که در ايران منتشر می شوند جايی برای محيط زيست نیست.

رادیو و تلویزیون دولتی تقریبا تا کنون هیچ برنامه ویژه ای برای فرهنگ سازی زیست محیطی یا حتی انتشار اخبار این بخش نداشته است.عمر انتشار صفحه ای در روزنامه ها با رويکرد زيست محيطی هم در ايران بسيار کوتاه است و از سال های ۸۰ به بعد در برخی از روزنامه ها و از جمله روزنامه همشهری و پس از آن در روزنامه های اعتماد و شرق و اخيرا در روزنامه اعتماد ملی چنين صفحه ای منتشر شده است.

همين رويکرد در روزنامه ها نيز مستمر نبوده و به نظر می رسد که بيشتر تفننی يا ويترينی است.تعداد خبرنگاران تخصصی محيط زيست هم در کشور اندک شمار است که اخيرا اعلام شد که از  تعداد انگشتان يکدست نيز تجاوز نمی کند.

در  چنين فضايی است که وبلاگ های زيست محيطی به ارگان محيط زيست در ايران تبديل شده اند و صدای پلنگ ها و درخت های رو به انقراض،صدای جنگل ها و باغ ها،صدها گونه گياهی و جانوری،مناطق حفاظت شده،درياچه ها و رودخانه هایی که بر اثر سیاست های نا همگون توسعه یا برنامه های تبلیغی - سیاسی مدیران دولتی و محلی و سودجوئی ها در حال نابودی است،از اين وبلاگ ها به گوش می رسد.

حالا اين وبلاگ های زيست محيطی،رفته اند يک وبلاگ خوان خودکار درست کرده اند به اسم: گرين بلاگ .
گرين بلاگ يا «وبلاگ سبز» در واقع يک يک خبر خوان آنلاين است که در فواصل يک ساعته به طور خودکار آخرين مطالب وبلاگ‌های زيست محيطی را دريافت و به صورت خلاصه نمايش می‌دهد.هرکس هم خواست يکی از مطالب را بيشتر و مفصل تر بخواند،تنها با يک کليک روی مطلب مورد نظر در گرين بلاگ به وبلاگ مورد نظر می رود و پست کامل را در آن جا می خواند.

مشهورترين وبلاگ نويسان زيست محيطی محمد درويش با وبلاگ مهار بيابان زدايی و مژگان جمشيدی است که در وبلاگ ديده با محيط زيست می نويسد.اما هر يک از ديگر وبلاگ های های زيست محيطی نيز جذابيت خودشان را دارند.
گرين بلاگ هم يک فهرست از ۱۵۰ وبلاگ زيست محيطی فعال را هم فراهم کرده که خودش می تواند محل مراجعه دوستداران محيط زيست و اطلاع از رويدادها و بحث های محيط زيستی باشد.
گرين بلاگ را  مهدی اشراقی دانش آموخته جغرافيای طبيعی، مدرس دانشگاه و علاقمند به مسائل محيط زيست با همکاری حر منصوری فعال محيط زيست و نویسنده وبلاگ ديده‌بان ميانکاله در قالب يک فعاليت داوطلبانه راه اندازی و اداره می‌ کنند.

حتی اگر بحران هايی مثل خشکسالی ، وارونگی و آلودگی هوای تهران و برخی از ديگر شهرهای بزرگ ايران ، يا آنچه در هفته های اخير پديده غبار آلودگی استان های جنوبی و به خصوص در خوزستان هم رخ نمی داد ، وبلاگ های زيست محيطی فارسی جايگاه خود را داشتند اما با اين پديده ها و عوارض زيست محيطی ديگر و از جمله گرم شدن زمین و ده ها عارضع دیگر زیست محیطی که زمین را تهدید می کند، خواندن وبلاگ های زيست محيطی واجب تر شده است.