وقتی محمد درویش در اعتراض به آبگیری سد سیوند و در غم به زیر آب رفتن میراث کهن تاریخی و طبیعی سرزمین پارس ، مهر سکوت بر دهان و قلم خود می زند ، این را به مثابه یک رخداد طبیعی و یک ژست میهن پرستی ساده نگذارید ، تنها یک تراژدی و یک فاجعه می تواند محمد درویش ، برترین و فعالترین وبلاگ نویس ایران در حوزه محیط زیست را چنان در غم و اندوه غرق کند که سکوت اختیار کرده و هزاران نفر خواننده تارنمایش را در انتظار رها کند و این تراژدی چیزی نیست جز نابودی" چهار راه تمدن ایران" ! چهار راهی که از تنگه بلاغی می گذشت !
پیوست: انعکاس سکوت محمد درویش، در اعتماد ملی
سیامک معطری:سكوت برترين وبلاگ زيست محيطی سرزمين ، وظيفه ما اينست که به اهالی اين سامان بگوييم که او سکوت کرده است
کوروش آیینه چیان:سکوت به این معنا که وبلاگ مهار بیابان زایی به روز نخواهد شد. چرا؟ آب گیری سد سیوند آنچنان قلبش را آزرده که ترجیح می دهد تا زمانی نا معلوم در سکوت سر کند.
محمد آقازاده:نوشته تلخ محمد درویش در وبلاگ مهار بیابان زدائی به من انگیزه داد که مطلب پیش رو را قلمی کنم : هر کس به غیر قالیباف
وحید نوروزی: به احترام سکوت تلخ و غمبار محمد عزیز من هم سکوت میکنم...
محمد رضا مردانیان:وبلاگ معروف «مهاربیابان زایی».این عزیزما ،دراعتراض به آبگیری سدسیوند،نوشتن مطالبش رومتوقف کرده
واژه نویس:درویش عزیز سکوت اختیار کرده است
سید علی رضا موسوی: "حنجره ها روزة سكوت گرفتند پنجره ها تارعنکبوت گرفتند "
